پرونده سوانح هوایی ایران | گزارش‌های رسمی به زبان ساده

حادثه پایپر EP-SAO در خرم‌آباد؛ جمع شدن چرخ جلو هنگام فرود

10

حادثه پایپر EP-SAO در خرم‌آباد؛ جمع شدن چرخ جلو هنگام فرود

حادثه‌ی جدی پایپر چیفتن EP-SAO در فرودگاه خرم‌آباد؛ جمع شدن چرخ جلو با وجود سه چراغ سبز

خلاصه (Excerpt):

یک هواپیمای پایپر چیفتن در مأموریت تصویربرداری هوایی روی باند ۲۹ فرودگاه خرم‌آباد فرود آمد. چهار ثانیه بعد چرخ جلو جمع شد. سه چراغ سبز روشن بود، اما چرخ جلو قفل نشده بود. در این نوشته گزارش نهایی را به زبان ساده مرور می‌کنیم.


آخرین اشتباه، اولین درس

در هوانوردی جمله‌ای هست که هر خلبانی دیر یا زود آن را می‌شنود: «اولین اشتباه ممکن است آخرین اشتباه باشد.» گاهی همه‌چیز درست به نظر می‌رسد، حتی سه چراغ سبز روی پنل. اما یک قطعه‌ی تنظیم‌نشده و یک گام جاافتاده در روش اجرایی کافی است تا فرودی عادی به حادثه تبدیل شود.

هدف این نوشته آسیب زدن به هیچ شخص یا مجموعه‌ای نیست. ما دنبال مقصر نمی‌گردیم. می‌خواهیم بفهمیم چه شد تا دوباره تکرار نشود.

چرا این درس‌ها ارزشمندند؟

این آموخته‌ها از کتاب‌های درسی نیامده‌اند. حاصل بررسی‌های رسمی سوانح و حوادث هستند. دانش ایمنی پرواز در طول دهه‌ها با بهایی سنگین به دست آمده و گاهی بهای آن جان انسان‌ها بوده است. هر گزارش نهایی فرصتی است تا این دانش را بدون پرداخت دوباره‌ی آن بها یاد بگیریم.

سلب مسئولیت: هوانورد یار رسانه‌ای مستقل و غیررسمی است و هیچ وابستگی‌ای به نهادهای رسمی ندارد. این نوشته بازنویسی ساده‌شده‌ی گزارش نهایی دفتر بررسی سوانح و حوادث سازمان هواپیمایی کشوری است. مرجع معتبر فقط متن اصلی گزارش است. هدف ما فقط آموزش و ارتقای فرهنگ ایمنی است و هیچ قضاوت یا اتهامی درباره‌ی افراد یا مجموعه‌ها مطرح نمی‌کنیم.


مشخصات رویداد

موردجزئیات
تاریخ رویداد۱۴ بهمن ۱۴۰۳ (۲ فوریه‌ی ۲۰۲۵)، ساعت ۱۰:۲۸ محلی
محلباند ۲۹ فرودگاه خرم‌آباد
نوع هواپیماPiper PA-31-350 Chieftain
علامت ثبتEP-SAO
نوع پروازخدمات ویژه (تصویربرداری هوایی برای نقشه‌برداری)
سرنشینان۴ نفر (۲ خلبان و ۲ کارشناس تصویربرداری)
نوع رویدادحادثه‌ی جدی
تاریخ صدور گزارش۱۵ دی ۱۴۰۴

خلاصه‌ی ماجرا به زبان ساده

از برخاستن تا تقرب

هواپیما ساعت ۰۸:۳۵ به وقت محلی از فرودگاه پیام برخاست. این زمان ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه دیرتر از برنامه بود. مأموریت، تصویربرداری هوایی بود. هواپیما در نزدیکی خرم‌آباد با فرودگاه تماس گرفت تا سوخت‌گیری کند و بعد مأموریت را ادامه دهد. هوا کاملاً صاف بود (CAVOK) و باد تقریباً آرام بود.

سه چراغ سبزی که دیده نشد

در تقرب اول، خلبان سه چراغ سبز ارابه‌ها را ندید. به گفته‌ی گزارش، علت اولیه وجود هوا در سامانه‌ی هیدرولیک بود. خلبان از برج پرسید که آیا چرخ‌ها پایین هستند. کنترلر پایین بودن چرخ‌ها را تأیید کرد. سپس خلبان درخواست عبور در ارتفاع پایین (Low Approach) و ورود به دور ترافیک سمت راست را داد.

باز کردن دستی چرخ‌ها

خلبان در دور دوم چرخ‌ها را با پمپ دستی باز کرد و سه چراغ سبز روشن شد. او آینه‌ی زیر موتور را هم که برای دیدن چرخ جلو نصب شده بود بررسی کرد. برای کاهش ضربه هم بدون فلپ فرود آمد.

لحظه‌ی تماس با باند

هواپیما در منطقه‌ی تماس (Touchdown Zone) نشست. حدود ۴ ثانیه بعد، همین که چرخ جلو روی باند قرار گرفت، جمع شد. زیر دماغه و نوک ملخ‌ها به زمین خوردند و هواپیما پس از حدود ۶۵۰ متر روی باند متوقف شد.

پس از توقف

  • سرنشینان خودشان از هواپیما خارج شدند.
  • آتش‌سوزی رخ نداد. مقدار کمی بنزین نشت کرد که آتش‌نشانی فرودگاه آن را از روی باند شست.
  • خدمه‌ی پرواز آسیبی ندیدند. یکی از کارشناسان همراه از ناحیه‌ی گردن دچار ضرب‌دیدگی شد. او به بیمارستان منتقل شد و پس از ۱۲ ساعت مرخص شد.
  • باند با صدور NOTAM بسته شد و حدود ساعت ۱۲:۳۵ دوباره باز شد.
  • به تجهیزات فرودگاه یا اماکن عمومی خسارتی وارد نشد.

خسارت‌های هواپیما

  • آسیب کامل به ملخ‌های هر دو موتور
  • خراشیدگی و آسیب پوسته‌ی زیرین جلوی بدنه، و پارگی پوسته در چند نقطه
  • شکستگی و خمیدگی درب و قطعات اطراف چرخ جلو
  • آسیب لوله‌ی پیتو (Pitot)

آزمایش‌ها چه نشان دادند؟

تیم بررسی در ۱۹ آبان ۱۴۰۴ هواپیما را در خرم‌آباد کاملاً روی جک برد. سپس با دستگاه آزمایش هیدرولیک (Mule) چند بار چرخ‌ها را باز و بسته کرد.

نتیجه‌ی آزمایش‌ها

  • آزمایش با فشار هیدرولیک: چرخ‌ها کامل باز و بسته شدند، اما چرخ جلو در لحظه‌ی آخر کامل قفل نشد و فقط با فشار کم دست قفل شد.
  • آزمایش با پمپ دستی: در یکی از دفعات، فقط با ۱۵ بار پمپ زدن سه چراغ سبز روشن شد، بدون اینکه چرخ جلو واقعاً قفل باشد.
  • پس از تنظیم مکانیزم قفل: با حدود ۶۰ بار پمپ، هر سه ارابه باز و قفل شدند. درب محفظه‌ها بسته شد، سه چراغ سبز روشن شد و دسته‌ی ارابه‌ها به وضعیت عادی برگشت.

روش درست طبق کتاب خلبان

طبق کتاب پرواز هواپیما، در باز کردن دستی چرخ‌ها باید حدود ۶۰ بار پمپ زد تا پمپ سفت شود. بعد دو شرط باید با هم برقرار باشد:

  1. سه چراغ سبز روشن باشد.
  2. دسته‌ی ارابه‌های فرود از پایین به جای عادی خود در وسط برگردد.

فقط پس از برقراری هر دو شرط، خلبان می‌تواند برای نشستن اقدام کند.


علل حادثه طبق گزارش نهایی

علت اصلی

نقص در عملکرد سامانه‌ی قفل‌کننده‌ی ارابه‌ی فرود جلو، به دلیل تنظیم نبودن آن و لقی بیش از حد سامانه. در نتیجه چراغ سبز روشن می‌شد، اما چرخ جلو قفل نشده بود.

عامل کمکی

اجرای نادرست روش باز کردن دستی چرخ‌ها: خلبانان فقط به چراغ‌ها و دیدن باز شدن چرخ‌ها اطمینان کردند. شرط دوم، یعنی برگشتن دسته‌ی ارابه‌ها به وضعیت عادی، در نظر گرفته نشد.

یافته‌های دیگر گزارش

یافته‌های فنی

  • پمپ‌ها و سامانه‌ی انتقال فشار هیدرولیک مشکلی نداشتند، اما تنظیم قفل چرخ جلو از حد مجاز خارج بود.
  • فیلترهای هیدرولیک کثیف بودند و به‌موقع تعویض نشده بودند.
  • بازه‌های بازرسی ۱۰۰۰ ساعته‌ی کارخانه‌ی سازنده در برنامه‌ی تعمیر و نگهداری بهره‌بردار تعریف نشده بود.

یافته‌های عملیاتی

  • گزارش احتمال می‌دهد که حجم کاری بالای خلبانان در تلاش دوم برای فرود بر اجرای روش دستی اثر گذاشته است.
  • زمان اولیه‌ی برنامه‌ریزی‌شده برای پرواز حدود ۷ دقیقه پیش از طلوع آفتاب بود. گزارش این را با مقررات پرواز چشمی (VFR) مغایر دانسته است. پرواز در عمل با ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه تأخیر انجام شد.

راهکارهای پیشگیری (توصیه‌های ایمنی گزارش)

دفتر بررسی سوانح این توصیه‌ها را به شرکت بهره‌بردار داده است. شرکت باید ظرف ۹۰ روز اقدامات خود را اعلام کند:

  1. بازنگری برنامه‌ی تعمیر و نگهداری: با توجه به سن ناوگان، بازرسی‌ها سخت‌گیرانه‌تر و در بازه‌های کوتاه‌تر انجام شوند.
  2. بازآموزی کتاب پرواز هواپیما برای خلبانان.
  3. گنجاندن موارد چک ۱۰۰۰ ساعته در چک‌های ۵۰۰ ساعته.
  4. بازبینی چشمی ارابه‌های فرود پیش از هر پرواز.
  5. نظافت ارابه‌های فرود و اطمینان از تمیز بودن آن‌ها پیش از هر پرواز، چون آلودگی می‌تواند کار میکروسوئیچ‌ها را مختل کند.

برای خلبانان

نکته‌ی کلیدی

چراغ سبز «نشانگر» است، نه «تضمین». در هر روش اضطراری یا غیرعادی، همه‌ی شرط‌های کتاب پرواز را تأیید کنید، نه فقط آشناترین نشانه را.


نکات تکمیلی

سه چراغ سبز به‌تنهایی کافی نیست. در روش دستی، بازگشت دسته‌ی ارابه به وضعیت عادی شرط دوم و هم‌وزن چراغ‌هاست. آینه‌ی زیر موتور ابزار کمکی است و نمی‌تواند قفل مکانیکی را تأیید کند. در هواپیماهای قدیمی‌تر، برنامه‌ی بازرسی باید با بالا رفتن سن هواپیما سخت‌گیرانه‌تر شود، نه سبک‌تر. فیلتر هیدرولیک کثیف و هوا در مدار نشانه‌هایی هستند که باید پیش از پرواز جدی گرفته شوند. فرود بدون فلپ برای کاهش ضربه جای قفل شدن واقعی چرخ را نمی‌گیرد. حجم کاری بالا در تقرب دوم دقیقاً همان لحظه‌ای است که چک‌لیست باید آگاهانه، آهسته و مرحله‌به‌مرحله اجرا شود. این حادثه نمونه‌ی روشنی از هم‌زمانی یک نقص فنی پنهان با یک گام ناقص در روش اجرایی است.


دریافت گزارش نهایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *